Porady

Powiadamiacz

Chcesz wiedzieć pierwszy o nowych poradach i zmianach w prawie?

Zapisz się

Dbamy o jakość

Największą trudność w pracy sprawia mi:

Rozliczenie czasu pracy w przypadku rozwiązania umowy o pracę w trakcie okresu rozliczeniowego

Autor: Maciej Nałęcz

Data publikacji: 28.02.2011

Data modyfikacji: 28.03.2011

Ocena:
Jeszcze nie ocenione. Bądź pierwszym który oceni ten wpis! Już oceniłeś ten wpis.

Firma zamyka jeden z oddziałów. Zatrudnieni w nim pracownicy pracują w równoważnym systemie czasu pracy z przedłużoną normą dobową do 12 godzin. Wypowiedzenie umów upływa pracownikom 19.02.2011 r. Zgodnie z przepisami powinni oni przepracować do 19.02.2011r. 112 godzin. Ale przepracowali np. 84 godziny. Nasze pytanie brzmi, czy powinniśmy zapłacić pracownikom wynagrodzenie za przepracowane godziny (czyli za 84 godziny) czy za 112 godzin?

 

Za godziny niedopracowane do pełnego obowiązującego pracownika wymiaru czasu pracy w danym okresie należy mu się wynagrodzenie jak za czas gotowości do pracy, w trakcie którego nie wykonywał pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy.

W przypadku rozwiązania umowy o pracę w trakcie okresu rozliczeniowego pracodawca ma obowiązek rozliczyć czas pracy pracownika. W tym celu należy m.in. sprawdzić, czy z powodu wcześniejszego zakończenia stosunku pracy nie zaistniała praca nadliczbowa albo godziny niedopracowane do obowiązującego pracownika wymiaru czasu pracy. Bez względu na rozkład dni wolnych i roboczych w okresie rozliczeniowym, rozliczeniu podlega jedynie czas przepracowany od początku okresu rozliczeniowego do dnia ustania stosunku pracy. Sposób rozliczenia czasu pracy jest taki sam jak w przypadku, gdy pracownik przepracuje cały okres rozliczeniowy, jedynie za koniec tego okresu przyjmuje się termin wcześniejszy – tj. dzień rozwiązania stosunku pracy. W konsekwencji, jeśli pracownik przepracuje większą liczbę godzin, która miała być zrekompensowana zmniejszonym obciążeniem pracą w dalszej części okresu rozliczeniowego, to za godziny przekraczające normy czasu pracy należy się wynagrodzenie z dodatkiem za pracę nadliczbową. Natomiast w odwrotnej sytuacji, gdyby pracodawca, przewidując zwiększoną pracę w późniejszym okresie, wyznaczał odpowiednio niższy wymiar czasu pracy, to za godziny niedopracowane do pełnego obowiązującego pracownika wymiaru czasu pracy w danym okresie należy mu się wynagrodzenie jak za czas gotowości do pracy, w trakcie którego pracownik nie wykonywał pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy. Pracownikowi, o którym mowa w pytaniu, należy się więc wynagrodzenie za 112 godzin, przy czym za 84 godziny należy się wynagrodzenie za pracę wykonaną, a za 28 godzin wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, w omawianym stanie faktycznym określonego stawką miesięczną.

Konsultacja: Ryzard Sadlik

A A A