Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą (art. 149 § 1 k. p.). Kartę ewidencji czasu pracy prowadzi się odrębnie dla każdego pracownika. Przepisy prawa pracy wprowadzają kategorie pracowników w przypadku których pracodawca jest zwolniony z ewidencjowania czasu pracy (art. 149 § 2 k. p.). Zasady prowadzenia ewidencji czasu pracy zostały określone w rozporządzeniu MPiPS z 28.5.1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr 62, poz.286 ze zm.). Nie ma urzędowego wzoru karty ewidencji czasu pracy. Pracodawca może ustalić własny wzór karty zależnie od swoich potrzeb pod warunkiem, że karta będzie zawierała wszystkie informacje określone w przepisach. Miesięczna karta ewidencji czasu pracy stanowi niezbędne narzędzie do ewidencjonowania czasu pracy.

Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą (art. 149 § 1 k. p.). Kartę ewidencji czasu pracy prowadzi się odrębnie dla każdego pracownika. Przepisy prawa pracy wprowadzają kategorie pracowników w przypadku których pracodawca jest zwolniony z ewidencjowania czasu pracy (art. 149 § 2 k. p.). Zasady prowadzenia ewidencji czasu pracy zostały określone w rozporządzeniu MPiPS z 28.5.1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr 62, poz.286 ze zm.). Nie ma urzędowego wzoru karty ewidencji czasu pracy. Pracodawca może ustalić własny wzór karty zależnie od swoich potrzeb pod warunkiem, że karta będzie zawierała wszystkie informacje określone w przepisach. Roczna karta ewidencji czasu pracy stanowi niezbędne narzędzie do ewidencjonowania czasu pracy.

Lista obecności jest jedną z form potwierdzenia przez pracowników przybycia i obecności w pracy. Przepisy kodeksu pracy pozostawiają pracodawcy w tym zakresie swobodę. Zgodnie z art. 1041 § 1 pkt 9 k. p., przyjęty u danego pracodawcy sposób potwierdzania przez pracowników przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy powinien zostać ustalony w regulaminie pracy, a jeżeli pracodawca nie ma obowiązku ustalania regulaminu pracy – w pisemnej informacji o dodatkowych podstawowych warunkach zatrudnienia. W praktyce często stosowaną formą potwierdzania przybycia do pracy jest lista obecności. Przepisy prawa pracy nie określają urzędowego, obowiązkowego wzoru listy obecności, nie wprowadzają również powszechnego zestawu symboli, którymi pracodawca powinien w liście obecności zaznaczyć przyczynę nieobecności pracownika w pracy.

Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą (art. 149 § 1 k. p.). Kartę ewidencji czasu pracy prowadzi się odrębnie dla każdego pracownika. Przepisy prawa pracy wprowadzają kategorie pracowników w przypadku których pracodawca jest zwolniony z ewidencjowania czasu pracy (art. 149 § 2 k. p.). Zasady prowadzenia ewidencji czasu pracy zostały określone w rozporządzeniu MPiPS z 28.5.1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr 62, poz.286 ze zm.). Nie ma urzędowego wzoru karty ewidencji czasu pracy. Pracodawca może ustalić własny wzór karty zależnie od swoich potrzeb, pod warunkiem że karta będzie zawierała wszystkie informacje określone w przepisach. Roczna karta ewidencji czasu pracy w ujęciu miesięcznym stanowi narzędzie, które pozwala na ewidencję czasu pracy z uwzględnieniem m. in. czasu pracy w porze nocnej, w niedziele i święta, w dniu rozkładowo wolnym od pracy, a także godzin nadliczbowych, godzin dyżurów i innych informacji niezbędnych do rozliczenia czasu pracy w miesięcznych okresach oraz ujęciu rocznym.