Sposób planowania dodatkowego urlopu wypoczynkowego przysługującego pracownikowi niepełnosprawnemu

Osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych. Tryb, sposób udzielania i planowania tego urlopu jest taki sam, jak w przypadku zwykłego urlopu wypoczynkowego.

Dodatkowy urlop dla pracowników niepełnosprawnych, zgodnie z brzmieniem art. 19 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jest urlopem wypoczynkowym. Przepisy tej ustawy nie wskazują, że należy stosować do niego jakieś odmiennie zasady w zakresie udzielania czy planowania. Ponieważ w zakresie nieuregulowanym w ustawie z 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych zastosowanie mają przepisy Kodeksu pracy, a zatem w zakresie sposobu udzielania i planowania dodatkowych 10 dni urlopu należy odwołać się właśnie do nich.

W obecnym stanie prawnym większość zakładów pracy nie musi już sporządzać planu urlopów. Obowiązek taki ciąży jedynie na zakładach, w których działa zakładowa organizacja związkowa i nie wyraziła ona zgody na rezygnację z tworzenia planu. Tak więc, planu urlopów nie muszą tworzyć pracodawcy, u których:

• nie działa żadna organizacja związkowa,
• działa wprawdzie organizacja związkowa, ale wyraziła zgodę na rezygnację z tworzenia planu urlopów.

Plan urlopów ustala pracodawca i to do niego należy decyzja w spawie udzielania urlopu. Przy konstruowaniu planu powinien wprawdzie wziąć pod uwagę wnioski pracowników, ale nie jest nimi związany. Jeżeli w firmie przyjęto zasadę sporządzania planu urlopów, należy w nim ująć również dodatkowy urlop dla niepełnosprawnych, ponieważ obejmuje on cały przysługujący pracownikowi urlop wypoczynkowy — z wyjątkiem tzw. urlopu na żądanie.

Jeśli natomiast urlopy udzielane są bez planu, ale po uprzednim uzgodnieniu z pracownikiem, to na takich samych zasadach będzie udzielany urlop dla osób niepełnosprawnych.

Podstawa prawna:

• art. 19, 66 ustawy z 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – tj. Dz.U. z 2010 r., Nr 214, poz. 1407 ze zm.,
• art. 163 Kodeksu pracy