czytaj więcej »

  Uchylenie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń oznacza, że od 1 stycznia 2010 r. przedsiębiorcy, u których działają reprezentatywne organizacje związkowe nie mają już obowiązku negocjowania podwyżek pracowników. Do końca 2009 r. przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ustalany był do końca lutego każdego roku w drodze porozumienia z organizacjami związkowymi. Przedsiębiorcy mieli zatem obowiązek prowadzenia negocjacji z organizacjami na temat ewentualnych podwyżek w firmie i ich wysokości. Aktualnie decyzję w tym zakresie pracodawcy podejmują samodzielnie w dogodnym dla siebie terminie.   Rok 2010 Maksymalny roczny wskaźnik przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia 1% Orientacyjne wskaźniki przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzeniaw kolejnych kwartałach roku, w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego I kwartał 0,5 % II kwartał 1,0 % III kwartał 1,0 % IV kwartał 1,5 %   Rok 2009 Maksymalny roczny wskaźnik przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia 8 % Orientacyjne wskaźniki przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzeniaw kolejnych kwartałach roku, w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego I kwartał 5 % II kwartał 7 % III kwartał 8 % IV kwartał 12 %   Rok 2008 Maksymalny roczny wskaźnik przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia 6 % Orientacyjne wskaźniki przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzeniaw kolejnych kwartałach roku, w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego I kwartał 4 % II kwartał 4,5 % III kwartał 5,5 % IV kwartał 10 %   W uzgadnianiu wskaźników brane były pod uwagę wynagrodzenia - wydatki pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze, wypłacone pracownikom z tytułu zatrudnienia u przedsiębiorcy, obliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny jako wynagrodzenia bez wypłat z zysku. W świetle nieobowiązującej już ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń, za przedsiębiorców  uważało się podmioty gospodarki narodowej zatrudniające powyżej 50 osób i prowadzące działalność gospodarczą, w tym również: jednostki organizacyjne działające na podstawie prawa bankowego, jednostki organizacyjne działające na podstawie prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych, jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej.   Podstawa prawna: art. 1 ustawy z 19.11.2009 r. o uchyleniu ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 219, poz. 1707), art. 3 ust. 5 ustawy z 16.12.1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. 1995 Nr 1, poz. 2), rozporządzenie Rady Ministrów z 8.11.2007 r. w sprawie wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w 2008 r. (Dz.U. Nr 212, poz. 1559), rozporządzenie Rady Ministrów z 20.11.2008 r. w sprawie wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w 2009 r (Dz.U. Nr 213, poz. 1339), rozporządzenie Rady Ministrów z 24.11.2009 r. w sprawie wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w 2010 r. (Dz.U. Nr 205 poz. 1581).   czytaj więcej »